Beauty & Sauna De Heuvelrug - Oktober 2011

Deze sauna bevindt zich aan de uiterste rand van Veenendaal (Utrecht), tussen de laatste rij woonhuizen, een boerenakker en het buitengebied. Lekker rustig, dacht ik nog.

Van buiten zie je een boerenhoeve met aangebouwd restaurant. Binnen bestaat de verdieping waar je binnenkomt uit een receptie, bar, restaurant en lounge in overwegend donkere tinten. Bij de receptie werd me gevraagd of ik eerder was geweest, maar nee zeggen leverde alleen een uitleg van de kleedkamer op. Dus ging ik zelf maar op onderzoek uit. Omdat het geen gigantisch complex is, was het niet zo moeilijk om de verdeling tussen kelder, tuin en horeca uit te puzzelen. In de kelder bevinden zich de kleedkamers en het saunaplein in neutrale tegeltinten en een laag industrieel plafond. Hier is geen duidelijke stijl te herkennen, alles is gewoon functioneel. Alleen de behandelafdeling heeft duidelijke oosterse accenten.

Maar functioneel is precies het woord: de kelder heeft alles wat je in een sauna nodig hebt, van een sanarium, infraroodcabine en zoutsteensauna tot een stoombad, een kruidentempel, een kruidensauna en een binnenzwembad. En natuurlijk al het benodigde op het gebied van voetenbaden, douchen, scrubben en koelen. Er zijn een paar aardigheidjes, zoals wisseldouches, een watervalachtige stortdouche boven het dompelbad, en een whirlpool (bubbelbank) in het binnenzwembad. Aan het eind van de gang markeren oosterse houten deuren de toegang tot de behandelafdeling.

Buiten is gekozen voor boerenaccenten. De opgietsauna is vermomd als hooiberg. De koelzone ziet eruit als een open boerenschuur. De droge buitensauna past er goed bij. Voor de rest is er wat je mag verwachten van het buitendeel van een sauna, inclusief een zonneweide, jacuzzi, dompelbad en buitenzwembad. Het zwembad buiten is wat vreemd, met een stuk van slechts 30 cm diepte en dan een steile afdaling naar 1.40 meter. Ik vond het binnenbad veel makkelijker om baantjes in te zwemmen.

De Heuvelrug heeft een goede reputatie op het gebied van opgietingen, dus daar ben ik maar mee begonnen. En die reputatie is terecht, want de opgieting was prima verzorgd in een prettige boerenstijlcabine. Ik vond het jammer dat zowel de saunameesteres (de eerste die ik ooit in een soort joggingpak zag) als de gasten het niet nodig vonden om voor stilte te zorgen, maar in de loop van mijn verblijf bleek dat een algemeen kenmerk van deze sauna te zijn. Er waren veel vaste gasten die elkaar kenden, en bovendien veel groepen van vier of meer, en ik had de indruk dat deze groepen meer rumoer veroorzaakten dan andere gasten. Ik begon te begrijpen waarom sommige sauna's dergelijke groepen niet toelaten. Maar aan de andere kant hadden die mensen wel veel plezier en becijferde ik bovendien dat ze toch een niet onaanzienlijk aandeel van de omzet moesten betekenen. Iets soortgelijks had ik al eens bij de zustersauna in Putten geconstateerd, alleen was het effect daar erger, hier vond ik het wat minder een probleem.

Het restaurant was erg druk. Maar de bediening was vriendelijk, het eten en drinken prima, en het personeel liep zich de benen uit het lijf om iedereen tijdig te bedienen. De lounge was gelukkig wat minder een kippenhok, hoewel je er wegens de open verbinding met het restaurant het rumoer hoort dat daar vandaan komt.

Mijn eindconclusie is dat De Heuvelrug heel gezellig is, maar dat dit een gebrek aan stilte en rust met zich meebrengt. De sauna was weliswaar goed gevuld, wat op zich niet per se een gebrek aan rust hoeft te betekenen, maar dat was hier wél zo. Bijna overal was het onrustig, van de opgietcabine tot en met cabines waar het officieel stil geacht werd te zijn. In de kruidensauna, bijvoorbeeld — mijn favoriet in dit complex — was nogal wat gegiebel en gefluister. Ironisch genoeg ging een van de gesprekken over het feit dat het eigenlijk een stiltesauna was. Interessante timing, want ik heb onlangs nog verklaard dat ik bijna nooit in sauna's kom waar een gebrek aan stilte en rust is. Ik stoor me er gelukkig niet vreselijk aan, ik geniet toch wel van zo'n saunabezoek, maar op een gegeven moment verlang ik toch naar echte stilte in een cabine. Pas om tien uur 's avonds lukte het om die stilte te vinden toen veel overgebleven gasten naar de laatste opgieting gingen en ik besloot nog een bezoek aan de kruidensauna te brengen, waar het toen vrijwel leeg was. Eindelijk rust...